Ruim een week geleden vertrokken uit argentinie zijn weer na 12 uur bussen beland in san pedro de atacama in chili. Dit dorpje is echt een toeristen dorp, wel erg gezellig met gammele gebouwtjes, barretjes en restaurantsjes. Het is hier met namen druk omdat vanaf hier veel tOertjes gaan naar bolivia waar de salar, de grote trekpleister van bolivia, 170 km zout! De tweede dag konden we al aan onze 4 daagse toch beginnen, super mooie rit de eerste en tweede dag met de mooiste lagunas en berg in verschillende kleuren die we ooit gezien hebben. En sieg ook helemaal blij omdat we heeel wat flamingos van dichtbij hebben gezien :-) De derde dag stond de salar op de planning, natuurlijk hoge verwachtingen en indrukwekkend was het! De grote zoutvlakte was als een spiegel 1 met de lucht, een hele rare gewaarwording als je opeens geen verschil meer ziet tussen land en lucht! De derde nacht sliepen we wederOm in een van de bouwvallige hostels in bolivia wat het armste land is van zuid amerika. Op dag drie maakte we het mee, een uur rijden van het dorpje ligt er opeens een dood ogende man in de berm zonder schoenen... De jeeps op de rem en rennen naar de man. De chauffeur gaf hem een onverwachts harde trap in zijn zij, blijkbaar wist hij al hoe laat het was: de man was zo dronken als een aap en er was nauwelijks beweging in te krijgen. Kletsnat was hij ook omdat het heel de nacht geregend had... De chauffeurs stapte weer in en lieten de man gewooon aan zn lot over.... Rare figuren hier :-) Terug in san pedro, na 2 uur in de rij voor een stempel bij de douane, hebben we nog 2 dagen in dit leuke dorpje. We besluiten nog maar een tripje te doen maar dat was geen goede keuze :-) We hadden genoeg van de tripjes en wat we te zien kregen viel natuurlijk in het niet met bolivia. Tot Overmaat van ramp werden de laatste drie uur nog lastiger als gedacht zoals sommige al op facebook gelezen hebben :-) Met nog drie uur te gaan krijgt rob opeens enorme buikkrampen uit het niets! We staan in het midden van een zandwoestijn voor een kleine plas water en in de verte alleen wat bosjes die tot je knieen komen... Rob voelt dat hij snel een beslissing moet maken, in het water springen op een sprintje naar de bosjes 100 meter verderop... Dat laatste was zijn keuze, met snel wat wc papier loopt hij op een behoorlijk vaartje richting de bosjes. De rest zullen we jullie beslapen maar ik kan jullie verzekeren dat de woestijn na die dag weer vruchtbaar is verklaard! Dag van vertrek terug naar salta, argentinie. Op tijd op want de bus van 12 uur lengte vertrekt om half 10. Netjes op tijd komen we eraan en is het verdacht rustig... Rob voelt de bui al hangen als de dame met een brief met wat gebrekkig engels erop begint te zwaaien: no bus today, mountan colaps and machin ore worken.... Dikke shit dus! Zitten we hier in chili en missen we onze volgende bus van 21 uur naar buenos aires!! Van nederlanders horen we dat er een vliegveldje dichtbij is, die mss wel naar buenos aires vliegt. Net geboekt en als we geluk hebben vliegen we morgen in 5 uurtjes naar buenos aires ipv 31 uur bussen.... Hoe stom dat we daar niet achter waren gekomen dat dat een optie was! Nou als het door gaat zitten we mooi morgen weer in buenos aires voor onze laatste dagen in argentinie!   Wist je dat: - siegird geen zoentjes mon krijgen op haar verjaardag omdat ze een koortslipje had?  - Rob nu weet wat hoogte ziekte is - Broekhoest in de woestijn geen grappen zijn! - flamingos roze zijn doordat ze rode algen en beestjes eten? - dat de snowboards hier ook uit de kast komen ook al ligt er geen sneeuw, sandboarden cool! - dat we ons tweede tripje waar we om 4 uur snachts eruit moesten mooi gecanceld hebben! - siegrid iedereen bedankt voor de verjaardagswensen! - we over een weekje naar nieuw zeeland vliegen? - heel veel gekookt hebben de laatste weken? - siegrid echt heel hard gaat balen als de elfstedentocht door gaat! - wij hopen dat we morgen in buenos aires belanden en weg kunnen uit chili! We missen jullie wel een beetje hoor! Groetjes! Siegrid en Rob